کد مطلب : 351

پوشش نفوذگر کریستال شونده بتن در حال حاضر بتن مهمترین و پرمصرف ترین ماده در سازه‌های مدرن و مهندسی عمران می باشد. اکثر سدها، تونل ها، کانال ها، پل ها، پایل ها، خطوط لول هف سقف ها، جاده‌ها، مخازن، استخرها، سکوها و ساختمان ها و... بتنی می باشد. بتن علی رغم استحکام ذاتی، بدلیل معایبی چون ضعف در آب بندی، مقاومت شیمیایی پایین، مقاومت کم در برابر ضربه، تخلخل ذاتی، انعطاف پذیری محدود، مقاومت سایشی ضعیف و... نیازمند محافظت و تقویت می‌باشد.

در شرایط کاربری، شرایط محیطی مختلف و یا تحت تاثیر بارهای تحمیلی، تنش های گوناگون به صور مختلف به سازه بتنی وارد می‌شود. بر اساس طبیعت حملات و فاکتورهای موجود، عوامل مخرب به سه دسته تاثیرات فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی تقسیم می‌شوند. تاثیرات شیمیایی و فیزیکی می‌توانند منجر به آسیب هایی گردند که از آن به خوردگی بتن یاد می شودو تاثیرات مکانیکی منجر به پدیده‌هایی چون فرسودگی و پارگی و گسیختگی می‌گردند که به نوبه خود نامطلوب و نیازمند ترمیم و آب بندی هستند.

تحمیل هزینه‌های هنگفت جهت رفع نقایص فوق و حتی تعویض بخشهایی از سازه و همچنین لزوم حفظ و نگهداری منابع اولیه، دلایل اصلی بر لزوم ارائه راهکار در ترمیم بتن، محافظت و آب بندی سازه‌های بتنی محسوب می‌گردد. درکلیه این موارد، بالا بردن مقاومت بتن با استفاده از افزودنی‌های خاص یا تغییر نسبت اختلاط بتن، استفاده از سیمانهای مقاوم در برابر سولفوناتها، افزایش حجم منافذ بتن با استفاده از افزودنی‌های خاص و ایجاد حبابهای ریز هوا در عمق بتن به جهت ممانعت از یخ زدگی بتن، اعمال پوشش مناسب و مقاوم در برابر حملات شیمیایی، تولید بتن متراکم تر و نفوذناپذیر تر، اعمال پوششهای ضد ضربه و ضد سایش به جهت محافظت از سطوح بتنی، استفاده از جایگزین‌های سیمان، کاهش نسبت آب به سیمان، تامین روکش بتنی به حد کافی در اطراف آرماتورها، رعایت کامل شرایط لازم جهت کیورینگ بتن و مراحل بتن ریزی، محافظت کافی و... همگی از جمله راهکارهای موثر پیشگیری از تخریبات ناشی از عوامل مخرب می‌باشند. مواد نفوذگر و کریستال شونده با قابلیت واکنش اجزا تشکیل دهنده با رطوبت و اجزای بتن، تشکیل کریستال‌های نا محلول و ایجاد ساختار یکپارچه با بتن و متعاقب آن نفوذ در عمق بتن و آب بندی و محافظت داخلی، بعنوان یکی از موثر ترین سیستمهای آب بندی و محافظت سازه‌های بتنی به حساب می‌آیند. این مواد تاثیر منفی عوامل مخرب بتن را به حداقل رسانده، عمر سازه بتنی را افزایش داده و هزینه تعمیرات و نگهداری سازه‌ها به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهند. در این مقاله بر نحوه عملکرد مواد نفوذگر کریستال شونده به عنوان افزودنی در طرح اختلاط بتن و یا به عنوان پوشش بر روی سطح بتن ساخته شده قدیمی ی سخت شده جدید تمرکز شده و نقش پررنگ آنها در ممانعت از تخریب سازه‌های بتنی بررسی می‌گردد.