آب انداختگی نرمال: آب انداختگی بصورت یکنواخت در تمام سطح اتفاق میافتد که معمولا در مقاطع با عمق کمتر رخ میدهد مانند دال، سقف و … (در این نوع آب انداختگی ذرات سیمان، ذرات ریز ماسه به همراه آب در سطح بتن بصورت یکنواخت جمع میشود و تفاوت رنگ با بتن اصلی به دلیل پخش یکنواخت قابل تشخیص نمیباشد)
در حقیقت آب انداختگی در بتن به علت عدم توانایی ذرات جامد در نگه داشتن همه آب مخلوط بین خود و جلوگیری از ته نشین شدن آنها میباشد و معمولا بعد از سخت شدن بتن متوقف میگردد. عامل اصلی در نرخ آب انداختگی بتن نسبت آب به سیمان میباشد و با بالاتر رفتن آن میزان آب انداختن بتن افزایش مییابد. همچنین نوع سیمان و میزان ریزدانههای بتن (فیلر) نیز روی نرخ آب انداختگی تاثیر دارند. بتن با سیمان ریزتر و فیلر مناسب نرخ آب انداختگی کمتری خواهد داشت. همچنین نرخ آب انداختگی بتن به ارتفاع بتن (فشار بتن) نیز ارتباط مستقیمی دارد و با افزایش ارتفاع، نرخ آب انداختگی افزایش مییابد.
آب انداختگی بتن لزوما عملی زیانبار نیست واگر این عمل دست نخورده بماند و آب سطحی بخار شود، نسبت آب به سیمان موثر مخلوط پایین میآید و مقاومت افزایش مییابد. ولی لایه سطحی را سست میکند و مقاومت سایشی را پایین میآورد. همچنین بخشی از آب در هنگام بالا آمدن در زیر سنگدانههای درشت محبوس شده و چسبندگی سنگدانه به خمیر سیمان را کاهش میدهد و چون این فضاها در یک جهت قرار میگیرند، نفوذپذیری بتن را در صفحه افقی افزایش میدهد.