کد مطلب : 370

 کلینیک بتن ایران واحد فنی: روند توسعه مقاومت بتن دارای مواد پوزولانی به درجه فعال بودن پوزولان و نسبت سیمان پرتلند در مخلوط بستگی دارد . سیمان های پرتلند پوزولانی به کندی کسب مقاومت می کنند و بنابراین احتیاج به یک زمان عمل آوردن طولانی تر دارند , ولی مقاومت نهایی آن ها تقریبا مساوی یا بیشتر از مقاومت بتن حاوی سیمان پرتلند است .

البته برخی از پوزولان ها مانند متاکائولن و خاکستر پوسته برنج و دوده سیلیسی می توانند گاه مقاومت اولیه بتن را نسبت به بتن های بدون پوزولان مشابه افزایش دهند،استفاده از افزودنی های بتن و بخصوص در مکان هایی مانند تصفیه خانه ها یا مخازن آبی یا سازه های آبی ،جهت کسب مقاومت زیاد و همچنین آب بندی سازه ها توصیه می شود از ژل میکروسیلیس که در این مجموعه 2نوع تولید می گردد که با میزان مصرف متفاوت 3 و 5درصد تولید و عرضه می گردد می توان استفاده نمود که در این پک از پودر میکروسیلیس و افزودنی بتن کربکسیلاتی و همچنین الیاف پروپیلن استفاده شده است که با این ترکیب مقاومت 10درصد افزایش خواهد داشت البته برای پروژه هایی که در گیر با آب هستند پیشنهاد مکمل بتن نیز می شود.

به دلیل واکنش پوزولانی آهسته برخی از مواد پوزولانی , ممکن است بتن حاوی این مواد به مدت طولانی تری از عمل آوری مرطوب و دمای بالاتر در عمل آوری مطلوب جهت رسیدن به مقاومت مورد نظر احتیاج داشته باشد . اما بتن شامل دوده سیلیس چنین نیست و معمولا از مقاومت یک روزه معادل یا بیشتر از مخلوط شاهد ساخته شده از سیمان پرتلند برخودار است و سرعت کسب مقاومت برای بتن های حاوی دوده سیلیس بیشتر از بتن های معمولی است. دوده سیلیس مقاومت را در 3 روز اول کاهش نمی دهد و نیز در سن 28 روزه 10% جایگزینی دوده سیلیس , ممکن است مقاومت حداکثر تا 20% افزایش را نشان دهد .

مواد سیمانی مکمل اغلب در تولید بتن با مقاومت بسیار زیاد نقش اساسی دارند . از خاکستر بادی به ویژه در تولید بتن هایی با مقاومت 100 مگاپاسکال استفاده شده است .

در بتن های با مقاومت زیاد برای جلوگیری از جمع شدگی ناشی از خشک شدن می توان مقدار محدودی دوده سیلیس ،میکروسیلیس به مخلوط اضافه کرد تا از این امر جلوگیری نمود یا در بعضی از موارد نیز الیاف پروپیلن مناسب می باشند.